Welkom In Mijn Keuken


Gezellig, blij dat je er bent. Koken doe ik graag, experimenteren ook. Ik gebruik standaard recepten, eigen verzinsels en wat de koelkast en voorraad kast mij bied. Kijk, verzamel en probeer, vooral iets nieuws en niet onbelangrijk - geniet van de keuken en alles wat daar mee te maken heeft!

Smakelijk eten!

maandag 24 juli 2017

En de kleur vandaag is rood

Zomer. Een overvloed van verse groentes. Tomaten, in allerlei soorten en maten om het maar niet te hebben over de prijzen.

Vlak bij mijn huis is er een Avantage Supermarkt. Er zijn er 2 in Dordrecht. Ik ben erg blij dat ik na 5-7 minuten lopen verse groenten, fruit en vlees kan halen. En dan nog 'eventjes' melk of eieren aan kan vullen zonder in de auto te hoeven stappen. Zeker een luxe om zo dichtbij huis kleine hoeveelheden voedsel voorraden in te kunnen slaan en geen overvolle kasten te hoeven hebben.

Ik dacht gisteren terug aan mijn 'vroegere' jaren toen ik nog een jong gezin had, in Nieuw Zeeland woonde en ijverig aan het inmaken/ wekken was in die warme zomermaanden.

Voor elke avond een pot fruit voor 'na'. Ingemaakte spaghetti saus en ook soep. Heerlijk voor die snelle maaltijden. Augurken, chutney, boontjes ( die vriezen wel goed maar zijn daarna slap en smakeloos dus liever in een pot). Abrikozen jam, iedereen's lievelingssmaakje. Appelmoes tot ik het niet meer zien kon. Ik had een redelijke moestuin. Vers is best, vers ingemaakt dus ook.

De kinderen zijn volwassen geworden. Ik woon ver bij hun vandaan dus een voorraad van dit allemaal is niet meer van toepassing. En, eerlijk is eerlijk, de energie om zo actief te zijn speelt ook parten. Toch kom ik zo af en toe toch in de verleiding om wat 'inmaak' acties te ondernemen.

Vandaag kleurde mijn keuken een beetje rood. Tomaten. Als je goed uitkijkt kan je voor een hele redelijk prijs tomaten kopen. Dat heb ik dus gedaan- en vandaag ging ik aan de slag. Tomatensaus maken. Een saus die ik in stoofschotels ( met lam bv) of pasta's kan gebruiken. Ik weet hoeveel van wat erin zit. Ik hoef geen labels te lezen. Heerlijk. Ik weet wat ik aan mijn saus hebt.

Hier mijn versie van de saus van nu. Smaken verschillen. Pas de kruiden en specerijen aan aan uw eigen smaak. Terwijl de tomaten in grote hoeveelheden aanwezig zijn- en de prijs aantrekkelijk is, maak ik verse saus. Ook zal ik nog wel een 'portie' maken om in te vriezen voor later. Geeft zo'n tevreden gevoel.

Een kruis onderaan de tomaat insnijden, in kokend water een halve minuut. Pellen. Ik haal het steeltjes deel eruit. Tomaten in stukken snijden- grof hakken.

In een diepe pan ( groot genoeg voor de hoeveelheid tomaten) scheut olijf olie, 1 of 2 uien. Ik gebruik liefst rode. Beetje zoeter. Knoflook...niet verplicht maar wel lekker. Verse kruiden als je ze hebt ( tijm, rozemarijn). Half bouillon tablet (kruiden) of wat je hebt, een rode paprika in kleine blokjes gesneden. Ik heb gerookte paprikapoeder, beetje kruidnagel en Garam Masala toegevoegd. Scheut balsamic azijn erbij. Uien, paprika, specerijen en kruiden smoren- tot glazig en alle geuren en smaken goed gemengd zijn. Voeg tomaten to. Breng rustig aan de kook en zet kookplaat op laag pitje. Deksel op de pan en laat anderhalf tot 2 uur lekker smoren. Om glad saus te krijgen- in de blender of keukenmachine.

Ik heb nog wat verdeelbakjes van afhaal maaltijden van  bij een lokaal Aziatisch restaurant. Daar heb ik de saus ingedaan. Eenmaal bevroren doe ik ze in een grote container in de vriezer en haal ik er een uit wanneer nodig.

donderdag 20 juli 2017

Lekker eten

Vorige week heb ik een aantal bestanden opgeruimd die ik had opgeslagen in de computer. Omdat er een aantal onbekende recepten bij stonden- heb ik die eerst afgedrukt- daarna verwijderd. Mijn gedachten was, " als ik die nu nog niet geprobeerd hebt, komt er misschien nooit wat van. Met het op papier zetten, doe ik het misschien."

En ja hoor, afgelopen maandag, koos ik een recept waarvan ik de origine niet meer wist, en waagde ik mezelf aan een 'gazpacho #revival. Inmiddels de bron weer teruggevonden, want het was zo geslaagd, en mijn tafelgasten vinden het ook zo lekker, dat ik toch maar aan het zoeken gegaan ben.

Nou moet ik erbij zeggen, dat ik de bereidingen op mijn manier hebt gedaan - zoals met bijna alle recepten. Dat komt vaak doordat ik een of twee ingrediënten niet in huis hebt en aanpas met wat ik wel heb staan. Of ik heb een voorkeur voor een smaak.

Enfin, ik dwaal af. Een 4 gangen menu, dan wil je wel dat het geen zware maaltijd wordt. Het is zomer dus even kijken naar wat frisse gerechten en ingrediënten die bij het jaargetij passen.

Ik maak graag eigen paté, daar begonnen we mee, daarna de gazpacho..... ohoh wat was dat lekker! Gevolgd door Duck l 'orange en een chocola en aardbeien dessert.

We hebben uren getafeld,  veel gelachen en ook, al zeg ik het zelf, heerlijk gegeten.

Hier het Gazpacho recept.. je kan ook naar 24 Kitchen gaan. Daar staat het recept ook en net een verfijnder manier van serveren.


Gazpacho Revival 

Coulis gele paprika 
Verwarm de oven voor op 165 oC. Verpak de paprika’s in aluminiumfolie en pof ze 45 minuten in de oven. Laat ze in de folie afkoelen. Trek daarna de schil er af en verwijder de zaadlijsten. Pureer het vruchtvlees in de blender met rasp van een halve sinaasappel en het sap van de sinaasappel. Bewaar in de koelkast voor de eindbereiding. 

Tartaar van tomaat 
Schil de tomaten dun af met een scherp mes, snijd ze in vieren en verwijder de zaadlijsten. ( zelf zet ik een pan met water op en breng het aan de kook- snij een kruiswijs snee onderaan de tomaat. De tomaat gaat halve minuut ong in het kokend water. Even kort afkoelen onder de kraan en huid eraf pellen) Pluk en hak de peterselie fijn. Roer de peterselie door de knoflookolie. Vul de ringvorm met parten tomaat, druppel er na elke laag een theelepel knoflook-peterselie olie over en bestrooi met een snufje zeezout en versgemalen peper. Druk elke laag stevig aan met de vingertoppen. Zet de ‘tartaartjes’ (met ringvorm) in de koelkast en laat minstens 15 minuten koud worden en marineren. 

Zoetzure komkommer 
Schil de komkommer en snijd in blokjes van 1 cm. Bestrooi met een beetje zeezout en versgemalen peper. Sprenkel er witte wijnazijn en honing over en laat minstens 5 minuten marineren. 

Gegrilde ciabatta 
Snijd het brood over de lengte in lange dunne plakken van circa 3 mm dik. Bestrijk ze, met een kwast, gelijkmatig met olijfolie. Verhit een grillpan en gril het brood krokant en goudbruin. 
’s Avonds afmaken: 

Opmaak bord 

Zet de tomaat tartaar in het midden van een gekoeld bord en verwijder de ringvorm. Lepel de paprika coulis ernaast en verdeel de komkommer en resterende peterselie-olie rondom. Leg een plak ciabatta op de tomaat tartaar en schep er een quenelle olijven tapenade op.

(Ik moet ergens toch iets gaan volgen over foto's maken van gerechten- de foto doet het geen eer aan!! 😉 )

zondag 16 juli 2017

Maandagavond gasten aan tafel

Soms is maandag juist de meest geschikte of leukste dag om gasten aan tafel te hebben.

Onze vrienden Jaap en Joke zijn alleen op een maandag vrij.

De rest van de week staat Jaap in de keuken en loopt Joke in de bediening.

Ja, zo is dat. Ook mensen die een eetgelegenheid hebben willen wel eens aanschuiven bij vrienden en dat moet dan strak geregeld worden.

Na veel uitstel momenten door allerlei omstandigheden is het zo ver.

Het is zondagmiddag. Ik heb het rijk een paar uurtjes alleen en dan geniet ik op allerlei manieren van mijn 'vrije tijd en vrijheid'.

Het menu heb ik al vastgesteld. De boodschappen zijn al binnen. Ik ga zoveel mogelijk voorbereiden zodat mijn dag morgen iets minder druk is. Ik wil nl ook nog 'even' de voordeur bij mijn zwager schilderen. Hij is thuis morgen- een super gelegenheid om de deur open te kunnen houden.

Het menu voor morgen is als volgt:

Paté met stukjes geroosterd turks brood met een jam/marmalade van rode ui, granny smith appel en gele rozijnen.

Gazpacho in nieuw jasje met sneetje brood met zwarte olijven tapenade.

Duck a l'orange, met biet en wortel blokjes en gefrituurde aardappel veters.

Chocolade lava cake met aardbeien soepje en in chocolade gedoopte aardbeien.

Er zijn veel elementen die vooraf klaar gemaakt kunnen worden- en dat is nog lekkerder ook zodat de smaken meer intense zullen zijn.

De paté en jam/marmalade staat in de cooling.

De saus voor de eend komt eraan. De gazpacho voorbereidingen zijn ook al getroffen.

Ook pronkt in de koelkast de tapenade.

Ben je nieuwsgierig naar de recepten- die komen later met bijbehorende foto's.
Houd de keuken FB pagina  ( klik hier) maar in de gaten.

Nog een half uurtje dan ga ik met een lekker glas wijn op balkon zitten.

zaterdag 15 juli 2017

Onmisbaar ingredient van vroeger!

Onlangs stuurden ik een kaart naar iemand. De afbeelding was van een verzameling 'ouderwetse'. dingetjes uit oma's keuken uit de jaren '30-'50 zeg maar. Oliestelletje en dat soort dingen. Op een gootsteen met zwart-witte tegeltjes en een geruit gordijntje eronder. Misschien (her)ken je het wel.

De kaart was aangekomen in Schotland. Ik kreeg een leuk bericht met een opmerking, " ik ruik het eten nog. Was altijd zo lekker. Niets smaakt meer zoals oma het kookte". Mijn reactie was spontaan en zonder na te denken. Vaak ook de meest eerlijk en oprechte reactie denk ik. " Dat komt omdat er toen veel meer liefde in het gerecht zat", zei ik.

Ik moest toen zelf even nadenken. Wat bedoelde ik daarmee? Nou even helder denken analyseren. Natuurlijk willen wij onze gezinnen, familieleden en vrienden lekker eten geven, voedzaam en genoeg. Toch ontbreekt er vaak een ingredient: LIEFDE.

Mijn oma was echt zo'n kort klein vrouwtje. Zilvergrijs knotje, rond brilletje en zwart en ook met kleine bloemetjes, schort. Ik zie haar nog staan, al roerend en zorgzaam eten koken. Een glimlach op haar gezicht. Rustig.

Eten koken kan gepaard gaan met stress, vermoeidheid, tijdsdruk. Het moet snel. Niet alleen klaar gemaakt maar ook gegeten. Tijd, de vijand van velen in drukke huishoudens met volle agenda's en drukke banen.

Als juf vond ik het leuk om kinderen ook bloot te stellen aan voedsel. De laatste jaren gaf ik les in de Onderbouw. Elk jaar met de klas naar de markt. De groenteboer vulde twee tassen met allerlei soorten groenten. Terug in de klas was het ruiken, proeven, voelen en koken. De geuren kwamen soms de ouders tegemoet.

Appelmoes, peertjes, soep. Pannenkoeken bakken en cakejes.

Ik hoor nog een moeder zeggen- "Oh peertjes, die maakten mijn oma ook". Jammer dat het zo veel minder vaak gebeurt. Natuurlijk zijn er huishoudens die nog wel tijd en wat extra liefde in hun gerechten kunnen strooien. Toch denk ik, dat met meer rust en minder vaart- de herinneringen meer de kant van 'weet je nog, zo kookte mama vroeger ook' zouden kunnen zijn.

Komende week kook ik 3 keer voor uitgenodigde tafelgenoten. We krijgen vrienden op bezoek. Diverse smaken, diverse voorkeuren. Ik word er nu al blij van. Ik verheug me op de voorbereidingen, de planning van menu's en verzamelen van recepten. Hopelijk verdeel ik genoeg liefde in elk gerecht. Daar doe ik het ook voor.

vrijdag 14 juli 2017

Koken of schrijven ( over koken)

Het begon allemaal zo strak en leuk. Ik heb deze blog een beetje verwaarloosd. Niet express of met tegenzin, maar tijddruk en andere bezigheden.

Hier ben ik dan weer vol goede moed.

Vakantie voorbij. Weer tijd om mij te verdiepen in al die recepten die ik op hebt geslagen, de (2) nieuwe kookboeken die ik heb aangeschaft te lezen en gebruiken. Ook om een paar gerechten te maken die ik in de vakantie hebt gegeten maar denk- "Mwa, dat kan anders".

Ook ben ik afspraken aan het inplannen. Voor verjaardagcadeau geven mijn man en ik 'Dinerbonnen'. Ook voor bijzondere redenen zoals het vieren van het leven, dankbaarheid voor vriendschappen en gewoon, omdat het leuk is om met vrienden  om de tafel te zitten en samen van een lekkere maaltijd te genieten.

Onze eerste vakantie trip was een Meren en Bergen arrangement van de ANWB. Geweldig. Drie leuke hotels, elk totaal verschillend van elkaar. Prachtige plekken bezocht en mooie wandelingen gemaakt. Goed gegeten en toch ook 1 kilo afgevallen. Jaja, dat was een verrassing. Nou, ik had wel goed opgelet hoor, en had me niet los laten gaan aan het eetaanbod. Toch ben ik er trots op dat het gelukt is om mijn eet discipline in toom te houden. Ik kwam echt niets te kort.

Bij thuiskomst was het opschieten geblazen want over 36 uur zouden we opgehaald worden voor etappe 2 van de vakantie. Een boottocht op de Friesche meren met nog 6 andere. Aan mij om de menu's en boodschappenlijst samen te stellen. Een leuke uitdaging. Koken voor 8 personen op een boot in een kleine ruimte met beperkte mogelijkheden.

Volgens de groep ben ik met vlag en wimpel geslaagd daarin. Natuurlijk voel je dan een bepaalde trots. Er zijn dingen die ik, zou de kans zich voordoen, anders zou doen. Maar over het algemeen ben ik tevreden.

In de tussen uren dat we thuis waren- hadden we toch even tijd om mijn zwager en een vriendin uit de mannen hun kindertijd uit te nodigen om aan te schuiven. Wij moesten toch eten, en terwijl de wasmachine draaide en de koffers uit en in werden gepakt snelde ik mij naar onze lokale supermarkt.

Avantage: Een Turkse supermarkt ( 800 m2) waar allerlei heerlijk dingen te koop zijn. Vlees ongekend vers en lekker. Groenten en fruit in overvloed en variaties die niet overal voorkomen. Alle andere producten plus genoeg Nederlandse herkenbare dingen om niet ver van huis te hoeven gaan winkelen.

Dus, heerlijk in mijn keuken koken na 10 dagen restaurant maaltijden genuttigd te hebben. Niks mis mee- maar ik popelde om weer zelf aan de slag te kunnen.

Lam. Een van mijn man zijn favourite vleessoorten.

tJa, dan maar helemaal uitpakken. Een drie gangen menu.

Een gazpacho ( koude tomatensoep) lam, couscous en broccoli en een lemon/lime cheesecake!
Oh wat fijn om weer thuis te zijn.

zaterdag 25 maart 2017

Diner voor 4!

We zien elkaar misschien maar 2 keer per jaar- op privé basis, zeg maar. Zo af en toe App-contact. Nee, de deur lopen wij bij elkaar niet plat- en toch zijn wij goede vrienden van elkaar. Vertrouwd en met respect voor wie wij, als individuen, zijn.

Na een onverwacht uitstel van 1 maand, is het er toch van gekomen. Het diner voor 4.

Gelukkig houd ik bij wat ik onze gasten voorschotel. Zou het vervelend vinden als ik de zelfde gerechten op zou dienen. Ook weet ik wat wel en nog belangrijker, wat niet op het bord moet.

Omdat ik zelf bijna niet drink- misschien een half glaasje wijn, soms op een blauwe zaterdag laat op de middag een port, boden wij aan onze gasten aan om op te halen en weer thuis te brengen. Als gastvrouw wil ik graag dat mensen genieten zonder zorgen te hoeven maken over wie rijdt.

Gezonde nootjes met cranberry and rozijnen. Een pate ook met cranberry en port en stukjes Turks brood stond klaar. De 4 gerechten waren ook tot de laatste handelingen paraat. We hadden er zin in.

Wij hebben een Turkse Supermarkt nog geen 10 minuten lopen bij ons vandaan. Ik kan dagelijks vers groente, fruit en vlees halen. Dat is zo'n rijkdom.

Vandaag had ik ook besloten dus om wat meer in de sfeer van onze nieuwe buurt aanwinst, te koken. Lekker vers turks brood, lamsvlees en verse bladgroen kruiden buidels.

De voorbereidingen verliepen gladjes- er was maar een erg tijdrovende taak. De lamskoteletten 'schoon' maken. Dit was zwaarder dan het maken van de chocolade mousse en de chocolade 'ballen' gevuld met mousse en een aardbei, die al klaar stonden.

Met zulke koteletten is het wel belangrijk dat het vlees even dik is. Ze hebben nl maar 2 minuten baktijd beide kanten nodig. Daarna rusten voor het opdienen. Eindelijk, 8 botjes schoon. Het overige vlees wat ik weg hebt gesneden ging de pan in voor een lams stoofpotje. Alvast klaar voor de volgende dag.

Meestal maak ik foto's van alles wat ik bereid. Dat heb ik nu niet gedaan. Maar vertellen erover is ook prima toch?

Voorgerecht: Portobello's gevuld met: in een klein pannetje vooraf gegaarde spekjes, rode paprika, lente ui, knoflook, koriander en op het laatst twee eetlepels zure room. De mix in de grote schone portobellos geschept die in een schaal lagen. Daar wat rode peper olie over gedruppeld. In de oven zachtjes (120) tot gaar. Bij de portobello had ik iets nieuws geprobeerd. ergens in een filmpje had ik gezien dat je brood, als je het door een pasta machine haalde, dat je dunnen bijna pasta achtige plakken kreeg. Die legde je dan over een ring- en bak je het droog en knapperig in de oven. Dat heb ik gedaan. Leuke versiersel op het bord en ook een smakelijk knappertje bij je gerecht. Ja, jammer van de ontbrekende fotos.

Soep: Pompoensoep. Met ras el hanout kruiden, rode ui, koriader en wat grof zout. In de soep bij het serveren een lepeltje met 3 kruiden in olie fijn gemalen- peterselie, munt en koriander. Een heerlijk en verfrissende toevoeging. Naast de soup uiteraard turks brood.

Hoofdgerecht: Eigen gemaakte pastinaak en wortel chips. ( Lange slierten met aardappelschilmesje gesneden, tussen bakpapier in oven tot droog en knapperig.) Verse boontjes ( maar 6 per persoon) een rond bedje met gekruide couscous met daarop twee super malse lamskoteletten. ( in olie, citroenrasp en ras el hanout gemarineerd na het schoonmaken van botjes) De koteletten hebben maar 2 minuten elke kant nodig. Daarna 5 minuten laten rusten. Deze tijd gebruiken om bord op te maken. Het was, ook al zeg ik het zelf: VERRUKKELIJK!!

TIP: verwarm de borden. Lekker dat elk gerecht warm opgedient en gegeten kan worden.

Desert: Ah, chocolade liefhebbers. Een chocolade 'bal' gevuld met chocolade mousse en een aardbei, 3 aardbeien in chocolade gedoopt en een munt blaadje 'geverfd' met chocolade. Een bolletje ijs met kletskop erbij. Hier heb ik dus wel een foto van. Onze gasten wilde het zelf op de foto zetten. Wat een eer.
TIP: zet dessert borden in vriezer. Dan blijft het ijs kouder en het dessert lekker koel.

Het was zo gezellig. Veel gelachen. Bijgekletst, wereld verbeterd en lekker gegeten. Voor herhaling vatbaar. Ik ga alvast verzinnen!

dinsdag 21 maart 2017

Er is geen ontkomen meer aan

De afgelopen weken zijn bizar druk geweest. Niet alleen met koken maar ook  met allerlei huishoudelijke zaken en ten hulp schieten buiten de deur. Wij hebben een paar familieleden kunnen bijstaan in situaties en daarbij ons eigen 'minder belangrijke' taken even uit handen gegeven.

tJa, uit handen, betekend dat je het ook weer op moet pakken.

Vandaag, de oven- oooooh wat heb ik die verwaarloosd. Nou ja, verwaarloosd?! Ten opzichten van schoonmaken dan. Want gebruiken, dat heb ik het wel degelijk gedaan.
En dat is te merken. 😳

Dus voorlopig met mijn hoofd in de oven.

Daarna de vriezer aanpakken. Dat doe ik het liefst in de winter- dan kan alles op balkon. Nou zijn de temperaturen nog niet tropisch dus het moet kunnen- vandaag nog.

Over een paar weken ben ik een tijdje 'Down Under' op bezoek bij (klein)kinderen. Ik hoop dan ook wat leuke keukenweetjes, gebeurtenissen en recepten te delen. Ik heb een paar kleindochters die van de keuken houden, een zoon die graag vist en een schoondochter die het leuk zou vinden om wat nieuwe trucjes te leren. Het wordt dus feest.

Mijn handen zijn weer bijgekomen van de eerste aanslag boenen. Ik ga weer verder.

Om te beginnen had ik citroensap, citroenen, water en baking soda in de oven gedaan en op 200 graden gezet. Het stoom, soda en zuur zorgde voor het oplossen dat de 'bovenste laag' viezigheid van de wanden af droop. Nu heb ik weer eventjes de oven met water aangezet om opnieuw te stomen. Milieu vriendelijk werken zorgt wel voor wat meer - ellebogen werk, maar dan heb je ook wat!

Fijne dag nog verder allen. En vooral veel keuken plezier!

zondag 12 maart 2017

Het is echt ZO leuk

Volgens mij heb ik dit onderwerp al eens eerder aangekaart- maar omdat ik het ECHT zo gaaf vind, doe ik het nog eens over.

Cadeaus kopen voor verjaardag tante, vriendin, buur, nicht/neef, ouders. Soms door tijd of fantasie gebrek snel bedacht, een plantje, fles wijn, cadeaubon.

Ik begon het steeds onpersoonlijker te worden. Vroeger betekende iemand iets geven- dat het uit je hart kwam. Niet groot of duur maar van persoonlijke waarde. Kinderen maakten tekeningen, mijn moeder naaide poppenkleertjes, mijn vader timmerde iets. Als volwassene maakten ik wat. Toen macrame in was, mandjes vlechten en haken. Noem maar op. Ik maakten wel wat. Mijn vader had een moestuin. Als mijn kinderen zaadjes pootte voor zijn tuin dan was hij als een kind zo blij- en trots.

Cadeaus kopen- niks mis mee. Maar toch ben ik weer een beetje terug bij - iets van mezelf geven. Gewoon omdat het kan.

Vorige week was een vriendin jarig- ik bakte lemon tartlets en een Pumpkin-pecan pie voor haar gasten. Onlangs was onze tante jarig- 90 is ze geworden. Echt een geweldig lieve vrouw - kan zo met haar lachen en ook luisteren naar verhalen van vroeger. Heerlijk. Wat geef je nou aan iemand die 90 wordt? Een cadeaubon voor een maaltijd. Het werd een 5-gangen menu.


  • Champignon bakje met uiencompote
  • Tonijn tartar salade met avocado
  • Prei soepje
  • Pasta a la Mer
  • Panna cotta met frambozen couli

Het was een geweldige avond. De maaltijd werd samen met een lekker wit wijntje op geschnabbeld. Wat hebben wij genoten- die uurtjes aan tafel. Dit 'tafeltje dekje' idee hebben wij al vaker uitgevoerd- Altijd een succes.

Weet je, het hoeft niet altijd gerechten van hoogstandjes te zijn - een kip filetje met appelmoes en aardappelen, een vermicellisoep met broodje, vla met ijs... gewoon, het gaat om samen aan tafel. Over verhalen, gezelschap, verbondenheid.

Toen mijn zwager 60 werd en hij de tantes wilde trakteren- hebben wij bij de minst mobile tante thuis een High-Tea geregeld. Zelf gebakken. Het was zooooo gezellig.

Eten, het delen van voedsel- is een verbindende factor. Wij hebben allemaal voeding nodig. Hoe leuk is het om dat samen te beleven met mensen uit je leven.

Nog nooit over nagedacht- ik zou zeggen, probeer het eens. Ik wil wedden dat je, net als ik, er helemaal BLIJ van wordt. En het allermooiste is- de dankbaarheid en vreugde die, net als de wijn, rijkelijk zal vloeien.

maandag 20 februari 2017

Een nostalgisch bakmoment

Maandagochtend en de dag begint grauw buiten. Ideaal om de oven aan te zetten en het huis te vullen met vers gebakken koekjes.

Morgen ga ik naar Leeuwarden- een bezoek brengen aan mijn dierbare familieleden waaronder mijn jarige broer. Hij wordt 62 en is, net als ik, teruggekeerd naar het land van zijn geboorte. Hij woont zelfs op steenworp afstand van de geboorteplek van onze vader.

Ik was al gauw op een idee voor zijn verjaardag. Hij heeft alles wat hij nodig heeft - maar je wil toch iets meenemen. Mijn keuze viel op twee soorten koekjes 'uit de oude doos' zeg maar.


  • Anzac biscuits ( ANZAC= Australian-New-Zealand-Army-Corpse) - is dit een Nieuw Zeelands recept of een Australische? De jury is er nog niet over uit. Ik weet alleen dat ik deze als 12 jarige voor het eerst bakte in Nieuw Zeeland.
  • Peanut Brownies. Ook zo'n lekker koekje die Down Under als favouriet gebakken wordt en als kind ook vaak bakte.
Het leek mijn leuk om deze te bakken en een koekjestrommel er mee te vullen. Koekjes hebben een langer houdbaarheidsdatum dan een cake of taart- en deze kan hij dan in alle rust opeten en van genieten.

tJa, en dan gebeurde er iets waar ik geen rekening mee had gehouden. Ik kreeg een soort heimwee gevoel. Er begon iets in mij te knagen. Zodra het eerste rek de oven in ging en de geur vrij kwam was het helemaal raak. Mijn ogen werden vochtig en ik kreeg kippenvel op mijn armen.

Opeens was ik terug in de tijd. De tijd van jonge kinderen, van mijn leven als moeder in Nieuw Zeeland. Van blije gezichten, broodtrommeltjes vullen en gezellig na school aan tafel. Het overviel mij zo onverwachts. Even, heel even deed het pijn. Toen kwam het gevoel van dankbaarheid de kop op steken. Dat mijn herinneringen zo mooi en zo dichtbij waren.

Koekjes van eigen deeg- ja, ze zijn het lekkerst vers en met liefde gebakken. Morgen mijn broer(tje) blij maken. Dubbel genieten. Het bakken is gelukt- er staan zo'n 60 koekjes klaar en ik ben een blij mens. Blij dat ik dit kan doen. Blij dat mijn hart en hoofd samenwerken. Blij dat ik mijn genot van dit baksel kan delen.

zondag 12 februari 2017

Het kiezen van apparatuur in de keuken

Twee jaar geleden zijn wij verhuisd naar een appartement. Aan mij om een nieuwe keuken te ontwerpen en binnen het budget, te zetten naar mijn eigen hand. Veel denkmomenten en keuzes gemaakt te hebben ben ik ontzettend trots en blij met het resultaat.

Mijn lijst was redelijk recht toe recht aan. Door de ruimte en wensen - was het een project van 'hoe past dit het beste' voor mij.

Mijn grootste wens was - geen kastjes aan de muur maar een 'pantry'. Na jaren lang in New Zealand gewoond te hebben en redelijk regelmatig verhuisd te zijn - wist ik dat ik een pantry ( een grote voorraadkast) als een geschenk beschouwde. In Nederland staan die niet in het assortiment van keuken inrichtingen. Dus het was hard bikkelen om mijn visie helder te maken bij de keukenzaak waar wij onze keuken vandaan hebben. Uiteindelijk een compromis gesloten. De aannemer heeft de binnenkant gebouwd en het keukenbedrijf heeft voor de 'aankleding gezorgd.

Ik had ook besloten om geen magnetron meer te kopen. De ruimte moest optimaal ingezet worden. Nog iets aan de muur of op mijn aanrecht was dus ongewenst. Ik wilde een oven waar ik wat aan had. Niet van die kleine dual ovens waar je geen hele kip in kwijt kan. Of twee dingen tegelijk naast elkaar kon zetten. Dus, alleen een oven. Ik ben er erg blij mee. De magnetron wordt niet gemist. Mijn manlief was daar eventjes huiverig voor - onnodig zo blijkt.

Ik ben erg blij met mijn keuken- nu nog steeds na 2 jaar in gebruik te hebben. Ook de pantry indeling. Ik kan er ZOVEEL ik kwijt. Toch moet men voorzichtig zijn. Door veel ruimte te creëren is het gevaar dat je die ruimte op wil vullen. Los staand apparatuur nam veel ruimte in beslag. Mijn wens voor een keukenmachine kwam steeds dichterbij om werkelijkheid te worden.

En dan, wat kies je? Ik was eigenlijk al snel uit welk merk, of eigenlijk welke merken in aanmerking kwamen. De blender moest van glas zijn! Wat ook belangrijk was - de extra 'attachments'. Welke hulpmiddelen zaten erbij of konden bijbesteld worden. Wat wil ik eigenlijk? Die lijst had ik gemaakt.

Ik wilde een vruchtenpers, citrus zou handig zijn gezien mijn artrose, snij en rasp schijven, een gehakt molen- is toch lekkerder om je eigen vlees te malen. Dan weet je precies wat erin zit. Ook handig voor de gerechten als kroketten, bitterballen en ragout achtige schotels. Het vlees is dan heerlijk om in de ragout te verwerken. Mijn handmixer werkte nog prima maar mijn handen minder. Alles moest eigenlijk voor mij wat handiger en minder belastend in gebruik zijn.

Ik heb voor het merk Kenwood gekozen. Mij al jaren bekend en vertrouwd. Ik had ook oog op die van Russel Hobbs - ook bekend bij mij. Ik heb de waterkoker en toaster en gebruikte deze ook in New Zealand. Al waren de verschillen klein, moest ik wel een knoop doorhakken.

Wat ik wel lastig vond is dat de machine nergens in een winkel stond. Wel een variant van het merk dus ik heb wel goed kunnen onderzoeken, maar had graag de hele machine eerst even onderhanden gehad en ik gunde de vakkundige verkoopsters die ik heb gesproken de aankoop. Ik was uiteindelijk toch gedwongen om online te kopen. Niet echt mijn stijl. Enfin, als het niet anders kon - dan maar zo.

Is het de beste die ik kon kopen? Voor wat ik nodig had, geld voor over had en ruimte had- JA. Dit paste in mijn verhaal. Is het voor iedereen de beste machine? Dat weet ik niet. Dat kan alleen beantwoord worden door diegene die op zoek is, weet wat hij/zij  nodig heeft en kan betalen. Ik zou zeggen, maak een lijst en ga dan op zoek.

Ik ben tevreden. En dat, is waar het om gaat.

vrijdag 10 februari 2017

Appeltaart maar dan ietsjes anders

Op mijn aanrecht pronkt nu mijn nieuwe keukenmachine. Ik ben er de afgelopen week mee aan de slag gegaan. Ook al ben ik keukenmachines gewend- het is toch net als een auto, opnieuw vertrouwd raken met alles wat beweegt, piept, kraakt en maalt.

Tot nu toe ben ik tevreden. Toch is het wennen. De grondstoffen om apparatuur te maken wordt niet alleen schaarser, maar ook duurder. Mijn oude machine was bijna niet te tillen, deze wel. De schaal was robust en zwaar, deze licht en dunner. En ga zo maar door. Ik heb wel gekozen voor een glazen blender. Daar was ik resoluut in. Dus dat hielp ook bij het elimineren van merken en modellen. Ook de gehakt molen is van hoog kwaliteit.

Koffieochtend en theemiddag gasten kunnen er voor 90% op rekenen dat er iets 'vers uit de oven' bij de koffie/thee geserveerd wordt. Al is het een simpele scone of cup cake. Afgelopen zondag de banana-walnotentaart gebakken als eerste proef. Gisteren een appel-bosbessentaart vers van de pers gemaakt net voordat de gasten arriveerde. Heerlijk die geur dan. Verwelkomend en huislijk. Een geur die bij velen een nostalgisch moment op kan roepen. Ik denk dan met een vleugje weemoed aan mijn vader. Hij was van de appeltaarten thuis.

Het basisrecept voor het deeg is ook een die pa altijd gebruikte. Uit het oude Margriet kookboek die hij en mijn moeder kregen bij hun trouwen. Ik heb die weer van mijn modere gekregen als ' erfstuk" en ben er ook zuinig en voorzichtig mee.

Deeg: - 250 boter, 350 bloem, 175 suiker en 3thl bakpoeder, snufje zout.

Toch wilde ik wat extras. Dus in het deeg ging ook citroenrasp, kardemom, kaneel en gember. De appels schilden en snee ik altijd in partjes eerst en zetten ik ze weg in een schaal met kaneel, beetje suiker en kruidnagel en citroensap. Nu even niet. Ik wilde bosbessen van Blue Berrie Hill ( in Well) erin verwerken.

Dus, na het bekleden van een springvorm met het deeg, laagje appel, laagje Blue Berry. Laatste laag appel. Daarna een kruim gemaakt van het overgebleven deeg, geschaafde kokos, walnoten, boter, bloem, donkere bastard suiker, snufje kruidnagel, en amandelschaafsel. De taart gewoon gebakken zoals ik een appeltaart bak. Niet meer, niet minder.

Nu, nog geen volle dag later- al voor 2/3 op. Bezoek gisteravond en vanochtend. Het viel enorm in de smaak. Voor herhaling vatbaar dus.

woensdag 8 februari 2017

Wonderen in de keuken.

Ik zeg wel eens als er iets mis dreigt te lopen " Wonderen zijn de wereld niet uit." Deze uitspraak maak ik niet luchtig. Het betekend precies wat de inhoud zegt. Er gebeuren nog steeds wonderen. Ik geloof in WONDEREN.

Wonderen zijn dingen die onverklaarbaar zijn. Moeilijk te doorgronden en/of uit het niets komen. Buiten het geloof om wordt het woord ook gebruikt. Je hoeft geen gelovige te zijn om iets als een wonder te ervaren.



Op de Wikipedia pagina WONDER staat er o. a. dit over, " Het woord 'wonder' kan in het algemene spraakgebruik ook duiden op iets dat grote verbazing wekt en moeilijk te geloven of te begrijpen is, vaak kwalificeert men die gebeurtenis dan als 'wonderlijk'.


Nou wordt ik dus aangetrokken door dat woord omdat het voor mij meerdere dingen betekend. Ik las een advertentie die op mijn kookpagina verscheen en daarop stond -




Ik had hier nooit over gehoord- totdat ik de informatie ging lezen. Een lampje van herkenning ging branden. Opeens moest ik aan allerlei alternatieve manier van eten bereiden denken. We zijn zo gewend om het knopje op de kook of gasplaat aan te zetten. De magnetron is bijna niet weg te denken uit de keuken behalve die van mij dan 😉 . Toen ik 2 jaar geleden een nieuwe keuken ontwierp was dat een apparaat die niet terug hoefde te komen.


Het liefst verwarm ik een overgebleven maaltijd met stoom. Ik heb een 'gatjes' pan. Daarin leg ik een stukje aluminium folie met daarop de te opwarmen etenswaren. Water in de pan. De 'gatjes' pan erop en stomen maar. Het gerecht wordt zeer snel zo bloed heet, blijft sappig en is verrukkelijk en om van te smullen.


Maar terug naar die 'WONDERpan'. Het is toch waar dat 'vroeger' mensen net zo vindingrijk waren als tegenwoordig. Die WONDERpan is niet nieuw. Deze verdween een beetje uit zicht rond de jaren '60. Nu in een nieuw jasje, en met zicht op milieu, fossiel brandstoffen en duurzaamheid is er een nieuwe golf van WONDERpan gebruikers. Op zich best wel leuk. Het biedt veel mogelijkheden zoals bij het kamperen, kleine keukens, op kamers woonende studenten en zelfs met een kookplaat voor ouderen in een kleine woning- nog de kans om zelf een taart te bakken.


Wat ik wel vind, is de prijs is wel ERG hoog. Voor mij even geen WONDERpan- want ik denk dat ik wel heel veel zou moeten bakken om het bedrag terug te verdienen via de besparende kosten. Ik blijf de ontwikkeling hiervan wel volgen. Altijd leuk.


Welke 'ouderwetse' kooktechnieken en mogelijkheden zouden ook in een nieuw jasje terug mogen komen? Ik ga hierover nadenken.